Joop van Hezik schrijft boek over zijn Utopia

Afgelopen vrijdag, op de Dag van de Duurzaamheid, werd door voormalig wethouder Joop van Hezik de eerste twee exemplaren van zijn boek overhandigd aan Eric Roosen en Joris Wagenmakers, beide mede organisator van de georganiseerde activiteiten rondom duurzaamheid. Te midden van het misschien wel meest duurzame bedrijfsgebouw dat Oisterwijk rijk is, konden de heren even een gaatje vinden in hun drukke agenda, om de boeken in ontvangst te nemen.

door Joris van der Pijll 

Joop van Hezik schreef het boek Herwaardering van de Utopie, hoofdzakelijk gericht op zijn ervaringen in de Filipijnen. Op de achterkant staat geschreven: ‘De mens zal de bestaande groei-ideologie die ten grondslag ligt aan de huidige crisis in ons industrieelkapitalistische bestel dienen te doorbreken. Daarvoor is een nieuwe utopie nodig, een nieuw utopisch verhaal. Joop schetst de elementen van zijn Utopia…’

Joop van Hezik (links) overhandigt twee exemplaren aan Eric Roosen (rechts) en Joris Wagenmakers (midden). (Foto: Joris van der Pijll)

‘Utopisch denken is gevaarlijk, maar vooral ook noodzakelijk,’ zo omschrijft Joop zijn conclusie en hij omschrijft ervaringen als ‘utopische denkbeelden, die via internationale conferenties steeds opnieuw mislukken.’ Wie het boek leest begrijpt deze stellingen maar al te goed. Dat lezen zal, zeker in de eerste hoofdstukken, met name de filosofische theoreticus aanspreken; een golf van voor een ‘leek’ moeilijke termen met diepere betekenissen komt over de lezer heen en de afwisseling met citaten in het Engels, maakt het wellicht niet voor iedereen prettig leesbaar. Wie de meer persoonlijke kant wil raken, en bevlogen wil raken van de leef- en denkwijze van ‘onze’ voormalige wethouder, kan beter achteraan beginnen met lezen. Het naschrift, of de hoofdstukjes over mondkapjes, zwart goud en vergeten eilandjes. Het boek verhaalt over voor Nederlandse normen ondenkbare immense verstedelijking en eveneens ondenkbare ruwe onaangetaste natuur.

De duidelijk meer persoonlijke en praktische kant van het boek, volgt dan ook enkele hoofdstukken later, met reiservaringen van Joop en zijn vrouw in de Filippijnen. Die ervaringen zullen de ‘leek’ meer aanspreken, met korte dagelijkse praktijkverhalen en conclusies die gaan over wereldse problemen, op dorpse schaal. Zo loopt Joop een zonnesteek op, gaat hij goden om toestemming vragen ‘want baat het niet…’ en spreekt hij over de ‘vakbond voor aaseters’.  Nazi-arts Joseph Mengele komt aan bod, in relatie tot medische grootmachten die met genetisch materiaal van de lokale bevolkingsgroepen op zoek gaan naar toekomstige te vermarkten medicijnen. Onderzoeken waarvoor ze de inheemse bevolking nodig hebben; bevolking die uitsterft aan gebrek aan medische basisvoorzieningen.

Joop, als schrijver maar in de dagelijkse praktijk altijd samen met zijn vrouw Rianne, maakt vele verbindingen. Met name verbindingen tussen individuen en wereldse grootmachten. Een man met een zeef, op zoek naar goud in een Filippijnse rivier, met als contrast de Filippijnen als ‘meest mijnbouwvriendelijk land’; vriendelijk voor buitenlandse ondernemingen die hier hun gang kunnen gaan en het land van de oorspronkelijke bevolking afnemen, uitbuiten en diezelfde rivier, van die ene goudzoeker, enorm vervuilen. Misschien is het, na het lezen van dit boek, zinvol nog even vooraan te beginnen, om die eerste woorden van de schrijver nu beter te begrijpen…

De Herwaardering van de Utopie van Joop van Hezik is te bestellen in de vakboekhandel en internet. (ISBN 978.94.90665.135 of e-book ISBN 978.94.90665.142).

Bron: Nieuwsklok

Herwaardering van de utopie inkijkexemplaar

Bestel Herwaardering van de Utopie

Categories:
Recensies